Rosja - Komunikacja wewnętrzna
Poslka.ru | Rosja | Pascal o Rosji
 
     Po terenie europejskiej części Rosji można do woli podróżować bez przeszkód. Dzięki temu turyści wciąż odkrywają nowe możliwości i sposoby docierania do wielu miejsc.
 
Samolot
  
     Linie lotnicze nie istniejącego już państwa radzieckiego, Aerofłot (tzn. flota powietrzna), rozpadły się na setki drobnych spółek. Odbywa się to w taki sposób, że nawet Rosyjski Departament Transportu Lotniczego nie potrafi stwierdzić, ile linii lotniczych obecnie istnieje. International Airline Passenger Association (IAPA, Międzynarodowe Stowarzyszenie Pasażerów Linii Lotniczych) - konsumencka organizacja kontroli z siedzibą w Waszyngtonie - szacuje, że liczba przewoźników przekracza już 300. Nowe linie lotnicze powstawały, gdy Aerofłot porzucał samoloty zaparkowane na płytach lotnisk w różnych zakątkach kraju. Niejednokrotnie pracownicy lub zarządcy takiego pasa startowego po prostu przejmowali zostawione samoloty wraz z asfaltem Aerofłotu i uruchamiali nowe przedsiębiorstwa.

     Rezultatem tych przemian jest ogólny bałagan i najniższy wskaźnik bezpieczeństwa na świecie (według danych IAPA), niższy nawet niż w Chinach, Afryce Środkowej, Kolumbii i wszystkich rozwijających się krajach Azji.

     Źle opłacanych linii lotniczych nie stać na odpowiednią konserwację sprzętu, części zapasowe, a nawet dobrej jakości paliwo. W 1995 r. połowa samolotów rosyjskich przekroczyła zalecany przez producenta okres użytkowania. W dodatku brak nowoczesnych radarów i sprzętu do łączności doprowadził do kilku kolizji rosyjskich odrzutowców z zagranicznymi. Sytuację pogarsza nieład gospodarczy: 7 grudnia 1993 r. państwowe przedsiębiorstwo energetyczne wyłączyło dopływ prądu do centrali nadzorującej ruch powietrzny, która nie uregulowała należności za energię elektryczną. Wśród tysięcy pasażerów znajdujących się w tym czasie na pokładach samolotów w tej strefie znajdował się prezydent Rosji Borys Jelcyn, który nawet nie bardzo zainteresował się tym incydentem.
 
Autobus
 
     Obecnie obcokrajowcy mogą korzystać ze wszystkich rosyjskich autobusów, a jest to bardzo dogodny sposób poruszania się między małymi miejscowościami. W niektórych regionach, jak np. terenach przygranicznych, centralnej Karelii, Rosji południowo -zachodniej i półwyspie Kolskim, autobus może być jedyną dostępną formą transportu. Ceny biletów autobusowych nie są wyższe dla cudzoziemców - zagraniczni turyści płacą tyle samo, co Rosjanie. Jednak dworce autobusów dalekobieżnych w Rosji, jak zresztą wszędzie, są skupiskiem typów podejrzanego autoramentu i lepiej ich nie odwiedzać po zapadnięciu zmroku.
 
Bilety
 
     Nie warto się przejmować opiniami wielu biur podróży (w tym Intouristu), że autobusy nie są dostosowane do potrzeb turystów. W większości miast znajduje się główny dworzec autobusowy (awtowokzal; awtowokzał), zwykle zwany centralnyj awtowokzał (centralny dworzec autobusowy), nawet gdy mieści się on na obrzeżach miasta. Codziennie odjeżdża z niego kilka autobusów do ważniejszych miejscowości w okolicy. Ceny są porównywalne z biletami kolejowymi 2 klasy dla Rosjan, czas przejazdu zależy od warunków na drodze, lecz prawdopodobnie plasuje się gdzieś między pociągiem pośpiesznym a zwykłym.

     Bilety sprzedawane są na dworcu, gdzie zwykle kłębią się pozornie spokojne tłumy oczekujące na otwarcie kasy biletowej. Kasy otwierane są godzinę lub dwie przed planowanym odjazdem autobusu. Ceny biletów są najczęściej podawane na rozkładach jazdy i wywieszane na ścianie. Bilety mogą być ponumerowane, ale nie mają konkretnego przydziału miejsca.

     Jeżeli bilety są już wyprzedane, można jeszcze negocjować z kierowcą. By zdobyć miejsce stojące, trzeba wykazać czujność i refleks. Sprawdziwszy, z którego stanowiska odjeżdża dany autobus, należy NATYCHMIAST się tam udać. Potem warto spróbować wręczyć kierowcy kwotę dokładnie odpowiadającą cenie biletu. Wielu kierowców sprzedaje bilet bez dodatkowej opłaty, lecz najlepiej się przy tym nie odzywać i zachowywać swobodnie i pewnie. Jeśli to się nie uda, może poskutkuje wyższa kwota. Autobusom nie wolno przewozić więcej pasażerów niż mają miejsc, więc kierowcy mogą prosić stojące osoby o pochylenie się, gdy autobus mija punkty kontrolne.
 
Pociąg
 
     Europejska część Rosji poprzecinana jest liniami rozbudowanej sieci kolejowej, dzięki czemu pociągiem można dotrzeć niemal wszędzie. Podróżowanie pociągiem jest tanie i stosunkowo wygodne, lecz zazwyczaj trwa bardzo, bardzo długo. Dla kogoś, kto lubi ten środek lokomocji, a przy tym dobrze mówi po rosyjsku (lub gdy jego towarzysz zna ten język), jest to wspaniały sposób nie tylko podróżowania, lecz również podziwiania krajobrazów i poznania Rosjan z różnych warstw społecznych. Porządne łóżko w 1 lub 2 klasie wagonu sypialnego jest często większe i wygodniejsze niż w pociągu zachodnioeuropejskim.

     Cała rosyjska sieć kolejowa działa według czasu moskiewskiego, który stosowany jest w rozkładach jazdy i który wskazują zegary na dworcach. Jedyny wyjątek stanowią pociągi podmiejskie kursujące zgodnie z czasem lokalnym.

     Nic nie da się porównać z zapachem rosyjskiego pociągu. Jest to mieszanka dymu węglowego i kawy, papierosów i potu, kiełbasy i wódki, czosnku, wołowiny i wielu innych elementów, które razem tworzą woń trudną do określenia - ani miłą, ani niemiłą, ale tak charakterystyczną, że trudno ją zapomnieć.